Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2296 K.2013/26853

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, birleştirilen nafaka davası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise boşanma davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı Y. T. vekili Av. ..... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı M.T. vekili Av. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın güven sarsıcı davranışlar içine girmesi sebebiyle, davalı-davacı kadının ayrı yaşamada haklı olduğundan; Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca kadın ve yanında bulunan ortak çocuklar için kadın yararına tedbir nafakası hükmedilmiş olduğunun anlaşılmasına göre; davacı-davalı kocanın tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Davacı-davalı kocanın davası, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde düzenlenen "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayalı boşanma davasıdır. Anılan madde gereğince boşanmaya karar verebilmek için; davalı-davacı kadının az da olsa kusurunun gerçekleşmesi gereklidir. Toplanan delillerden davalı kadının evlilik birliğini temelinden sarsılmasını gerektirecek az da olsa kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Tarafların fiilen uzun süredir ayrı yaşıyor olması; Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı boşanma davası yönünden tek başına boşanma sebebi olarak kabul edilemez. O halde; açıklanan nedenlerle boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken, kabulüne hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.