Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23053 K.2014/7166

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve davalı (kadın) lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı kocanın şiddet uyguladığı, davalı kadının da zinası nedeniyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddasi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, zina ilişkisi içerisinde olan kadının, davacı kocaya nazaran ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilmez. (TMK 175. md.) Ayrıca, davalı kadının bu şahısla birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır. Fiilen bir başka erkekle yaşayan davalı yararına tedbir nafakası da takdir edilemez. Bu husus nazara alınmadan, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Yukarıda belirtildiği üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadın ağır kusurlu olup, kadının eylemi davacı kocanın kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde koca yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK. Md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.