Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23134 K.2014/6664

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın 20.12.2011 tarihli dava dilekçesi ile, davalı-davacı koca ise 09.01.2012 tarihli karşı dava dilekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası açmışlardır. Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine hakaret ettiği bu çocuk senden değil dediği davalı- davacı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı.hakaret ettiği, eşini evden kovduğu, bağımsız konut temin etmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu ve her iki eş de boşanmayı istediğine ve böylece evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuklar için yarar kalmadığına göre davalı-davacı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinde belirtilen boşanma koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Ne var ki, davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş; davalı-davacı kocanın boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır. Kocanın boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönler göz önüne alınarak davalı-davacı kocanın boşanma davası hakkında bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.