KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/23189 E., 2014/6448 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2014
- Mahkemesi
- Kayseri 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 27.05.2013
- Numarası
- Esas no:2012/466 Karar no:2013/513
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalının, davaya cevabında, layihalar ve ön inceleme aşamasında maddi tazminata ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Tahkikat aşamasında 17.01.2013 tarihinde verdiği dilekçe ile maddi tazminat istemiştir. Bu dilekçede yer alan maddi tazminat talebi, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. İddia ve savunma ön inceleme aşamasına kadar serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile genişletilebilir yahut değiştirilebilir.
Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmez ise, diğer tarafın muvafakati aranmaksızın genişletme yahut değiştirme mümkündür. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise iddia veya savunma, diğer tarafın açık muvafakati veya ıslahla genişletilebilir yahut değiştirilebilir (HMK.md.141). Aksi halde, bu genişletme yahut değiştirme dikkate alınamaz. Davalının ön inceleme aşamasından sonra ileri sürdüğü maddi tazminata davacının bir muvafakati yoktur.
Bu yönde bir ıslah da mevcut değildir. O halde, davalının maddi tazminata ilişkin talebinin nazara alınmaması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin davalı yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.
3-Davalının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. Bu yön nazara alınmadan istek dışına çıkılarak davalı yararına yoksulluk nafakası tayin ve takdiri usul ve yasaya aykırıdır (HMK.md.26/1).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/23189, K. 2014/6448, 20 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama