Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2340 K.2013/14386

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı kadın; eşinin kendisine şiddet uygulayıp kovması sonrasında 4 yıldır eşiyle ayrı yaşadıklarını, müşterek çocuk 28.04.1997 doğumlu Nagihan'ın o tarih sonrasında kendisiyle birlikte yaşadığını, davalı-davacı kocanın müşterek çocuğun giderlerine katılmadığını, kendisinin Kıbrıs'ta çalışması nedeniyle müşterek çocuğun velayetinin gidiş dönüşlerde soruna sebebiyet verdiğini belirterek, müşterek çocuğun velayetinin geçici olarak tarafına verilmesini ve çocuk için aylık 100 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HMK md. 33).Dava dilekçesi içeriğinden davacı-davalının talebinin Türk Medeni Kanununun 197/son, 336/2. maddeleri kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın düzenli bir işte çalışmadığı, birlik görevlerini ihmal ettiği, en son olayda eşine şiddet uyguladığı, bu olay sonrasında tarafların 4 yıldır fiilen ayrı yaşadıkları, bu nedenle davacı-davalı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunun ve ayrı yaşanan dönemde davalı-davacı kocanın müşterek çocuğun giderlerine katkı yapmadığının sübuta ermesi karşısında, davacı-davalı kadının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı hukuki nitelendirme ile yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.