Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23842 K.2014/8506

Taraflar arasındaki "nafaka" ve "boşanma" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kadının tedbir nafakası davasında hükmedilen nafakanın başlangıç tarihi ve miktarı ile kendisinin reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tedbir nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı kadın tarafından Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca açılan tedbir nafakası davası 19.09.2011 tarihinde açıldığı halde bu tarihten itibaren kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, kadının ortak konuttan ayrıldığı tarih olan 20.11.2010 tarihi itibariyle nafakanın başlatılması yanlış olmuştur.

3-Terk nedeni ile boşanmaya karar verilebilmesi için, ortak konutu terkte haklılık değil, usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen, dönmemekte haklı olduğunun gerçekleşmiş olması gerekir. Kadının davet edildiği konutun bağımsız olduğu mahkemecede kabul edilmiştir. Bu konutun üst katında kocanın ailesinin oturuyor olması tek başına konutun manevi bağımsızlığını ortadan kaldırmaz. Kadın dönmemekte haklı olduğunu gösteren başka bir delilde göstermediğine göre ortak konuta dönmemekte haklı olduğunu kanıtlayamamıştır. Davanın kabulü yerine yazıldığı şekilde reddi doğru olmamıştır.