Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23970 K.2013/28607

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 19.06.2013 gün ve 5062 - 17124 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

1-Davacı kadın tarafından 09.04.2012 tarihinde açılan boşanma davasının mahkemece kabulüne karar verilmiş; tarafların temyizi üzerine Dairemizin 19.06.2013 tarihli bozma ilamı ile "tarafların ön inceleme duruşmasında hazır bulundukları, davalının daha önce davaya cevap vermediğine göre, davacının dayandığı vakıaları çürütmek yönünden tahkikat başlayıncaya kadar süresi içinde delil bildirme imkanına da sahip olduğu, ön inceleme tamamlanmadan tahkikata geçilemeyeceği " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Dava dilekçesi davalıya usulüne uygun tebliğ edilmiş, davalı süresi içerisinde cevap dilekçesi vermemiş, ön inceleme duruşmasına kadar da delil bildirmemiştir. Davalı 13.9.2012 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasına ve daha sonraki tahkikat duruşmalarına da katılmamıştır. Bu durumda daha önce bildirmeyen davalıya delil bildirme imkanı tanınacak bir usulü gereklilik bulunmamaktadır.

Ön incelemede yapılması gereken işlemler tamamlandığından, tahkikata geçilmesinde bir sakınca bulunmamaktadır. Ne var ki, bu yön ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulüyle Dairemizin 19.06.2013 tarih ve 2013/5062 esas , 2013/17124 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı kadının nafaka ve tazminatların miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı kocanın ise hükmün tamamı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı bulunmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre; davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz istekleri yersizdir.

b)Mahkemenin de sabit bulduğu gibi; davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davacı kadına yüklenebilecek bir kusurlu davranış kanıtlanamamıştır. O halde davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) verilmesi koşulları gerçekleşmiştir. Mahkemece gerekçeli kararın hüküm bölümünün (6) numaralı bendinde maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Ne var ki; tazminat talepleriyle ilgili olarak, anılan bendin ilk cümlesinde davacı yararına, son cümlesinde ise davalı yararına hükmedildiği belirtilerek; hükümde çelişki yaratılmıştır. Talep sonucunun; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, hükümde gösterilmesi gerekir (HMK.md.297/2). Bu yasal gerekliliğe aykırı olarak, maddi ve manevi tazminat konusunda, mahkemece, çelişkili karar verilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; maddi ve manevi tazminatlar konusunda tereddüt uyandırmayacak şekilde, yeniden karar vermekten ibarettir. Tazminatlara ilişkin hükmün, bu sebeple bozulması gerekmiştir.

c) Davanın kabulüne karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı kadın yararına vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir (HMK.md.326/1)

05.12.2013 (Per.)