Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24365 K.2013/29069

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "birleştirilen boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından davalı-davacı (kadın) yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 169. maddesi gereğince hükmedilen tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı-davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek davacı-davalı kocanın açtığı boşanma davası kabul edilmiş, davalı-davacı kadın tarafından açılan birleşen boşanma davasının ise reddine karar verilmiştir. Verilen karar davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.

Bu durumda, boşanmaya neden olan olaylarda, davalı-davacı kadının tamamen kusurlu olduğu hususu, tarafların karşılıklı davalarında verilen kararın kusur ve boşanma yönlerinden temyiz edilmemesi sonucu kesinleştiğine göre; talebin reddi yerine, tamamen kusurlu bulunan davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.