Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24539 K.2014/7700

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına “tarafların eşit kusurlu davranışlarının sebep olduğu” gerekçesi ile iki tarafın davası kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın, eşine şiddet uyguladığı, hamileliğinde ve doğumunda ilgilenmediği; buna karşılık, davacı-karşı davalı kadının da doğumdan sonra evine dönmeyerek Mehmet isimli bir şahısla gittiği ve bu şahısla beraber yaşamaya başladığı, bu birliktelikten 14.11.2011 doğumlu Hatice Leman isimli çocuğunun olduğu ve halen kadının bu erkekle yaşamını devam ettirdiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-karşı davalı kadının, kocasına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilerek kişilik hakları ağır şekilde zedelenen kocanın manevi tazminat talebinin (TMK.md.174/2) reddi yanlış olmuştur.