Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2463 K.2013/26870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından kusur belirlemesi ve kadın yararına verilen tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminat miktarları, faiz başlangıcı ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı S. G. Ö. vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S. Ö. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının temyiz dilekçesi, davacı-karşı davalı koca vekiline 25.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Hüküm, davacı-karşı davalı tarafından yasada öngörülen (HUMK.md.433/2) 10 günlük süre geçtikten sonra 07.01.2013 tarihinde "katılma yoluyla " temyiz edildiğinden süresinde olmayan katılma yolu ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 01.06.1990 tarih ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar).

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-karşı davacı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.