Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24801 K.2014/9123

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, nafaka davası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Mahkemece davalı-davacı (kadın) ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı (koca)'nın eşine şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu, davalı-davacı (kadın)'ın ise kocasına hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı (koca) ağır kusurlu ise de; Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin koşulları oluşmuş olmakla boşanma kararı sonuç itibariyle doğru olduğundan davalı-davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarının reddiyle boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md. 438/son).