Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25091 K.2014/9026

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden, davalı (koca) tarafından ise; velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama, toplanan delillerden davacı kadının, eşine hakaret ettiği, davalı kocanın da eşine hakaret ve tehdit ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda, davalı koca daha kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat (TMK.m.174/

1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.