Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25186 K.2014/8795

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından, birleştirme kararı verilmemesi, kusur belirlemesi, tedbir nafakası miktarı ile ziynet ve eşya alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin gerekçeli kararında da belirtildiği üzere; davalı kadın tarafından harcı yatırılarak açılmış usulüne uygun bir ziynet ve eşya alacağı davası bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece davalının bu talepleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde “davalının ziynet ve eşya alacağı talebinin reddine’’ karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).