Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25286 K.2013/30496

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi, iştirak nafakası ve tazminatların miktarları ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; taraflarca daha önce karşılıklı açılıp tarafların barışması ile açılmamış sayılmasına karar verilen boşanma davalarından sonra, uzunca bir müddet birlikte yaşadıkları, böylelikle tarafların bu tarihe kadar olan kusurlu davranışlarının affedildiği,

ancak eldeki davanın açılmasından önce, davalı kocanın eş ve çocuğuyla ilgilenmeyip, onları arayıp sormadığı ve evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, bu dönemde davacı kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın kanıtlanmadığı, böylelikle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma ile birlikte ziynetlerden kaynaklanan alacak talebinde bulunmuştur. Davacı kadının bu talebi boşanmanın eki olmayıp, ayrı nispi harç gerektirir. Davacı tarafından yatırılan başvuru harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsamaktadır. O halde, mahkemece davacının talep ettiği ziynetlerin değerlerinin açıklattırılıp bu değere göre nispi harcın tamamlattırılması yönünden (Harçlar Kanunu md.30-32) süre verilip, harçlar tamamlandığı takdirde, tarafların delillerinin toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, harç eksiklikleri tamamlanmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi yanlış olmuştur.