Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25315 K.2014/11921

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından ziynet alacağının reddi, tazminat ve nafaka miktarları ile vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davalı-davacı (koca)'nın karşı boşanma davası reddedildiğine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davacı-davalı (kadın) yararına, aleyhine açılan davanın reddi sebebiyle karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadın, ziynet eşyası alacağı talebini gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacı-davalının "yemin" deliline de dayandığı görülmekledir. Bu durumda; mahkemece davacı-davalıya diğer tarafa yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılıp, teklifte bulunduğu ve davalı-davacı (koca) da bunu kabul ettiği takdirde; davalı-davacı (koca)'nın yemininin usulünce eda ettirilmesi (HMK. md.225 vd.) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.