Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25357 K.2014/9213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının delil listesinde isimlerini bildirdiği tanıklardan; Ayşegül , Enes Bilal ve Fatma 'ün dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmediği halde; mahkemece 02.07.2013 tarihli duruşmada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi gerekçe gösterilerek, dinlenilmelerine yer olmadığına karar verilmiştir.

Gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, mahkeme geri kalanların dinlenmemesine karar verebilir (HMK md. 241). Buna göre; yetinme için, ispat edilmek istenen husus hakkında dinlenen tanıklarla yeter derecede bilgi edinilmiş olmalıdır. Somut olayda, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıalar yeterince açıklığa kavuşmamış ve bu nedenle boşanma davası ispatlanamadığından reddedilmiştir. Öyleyse, davacının dinlenmesinden vazgeçmediği diğer tanıklarının da, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri gereğince usulünce çağrılıp dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.