Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25969 K.2014/9802

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birbirlerinin ailesini istemedikleri ve ekonomik baskı uyguladıkları anlaşılmaktadır Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı-davacının da kusuru gerçekleştiğine göre, davalı-davacı kadının, kocanın davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davacı-davalı bakımından da korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmekle, kocanın davasının kabulüne karar verilmiş olması, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalı-davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddi gerekmiş, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklanan sebeple taraflar eşit kusurlu olduğuna göre davacı-davalı koca lehine manevi tazminat takdiri de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.