Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26090 K.2014/9355

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, eşini tehdit ettiği ve evden kovduğu, yine kayınvalidesine de hakaret ettiği gerekçe gösterilerek, ağır kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle boşanmaya karar verilmiş ise de, davalı kocaya atfedilen fiziksel şiddet içeren davranışlarından sonra tarafların barışarak bir araya geldikleri, eşini evden kovduğuna ve kayınvalidesine hakaret ettiğine ilişkin somut bir delilin ise bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Toplanan delillerden davacı kadının eşine “ben seni değil İzmir'i sevdiğim için burada kaldım” şeklinde beyanda bulunduğu, davalı kocanın ise, eşini, elindeki resimlerini gazeteye vermekle tehdit ettiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu hale göre, evlilik birliğinin tarafların eşit derecedeki kusurları ile temelinden sarsıldığı, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmakla boşanmaya karar verilmesi yerinde olup, hükmün kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma nedeniyle maddi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat isteyenin eşit ya da daha fazla kusurlu olmaması gerekir (TMK md 174/1). Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemez. Bu husus nazara alınmaksızın davacı yararına maddi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.