Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26219 K.2014/9484

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın velayete ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşine bir defa şiddet uygulayan davacı-davalı koca yanında, sürekli ağır hakaret eden, birlik görevlerini yapmayan, eşini beğenmediğini söyleyen davalı-davacı kadın da kusurludur. Tarafların, kusurları eşit olduğu halde, davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğundan bahisle koşulları oluşmadığı halde davalı-davacı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun (2.) bentteki bozma kararına katılmıyo İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014