Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26833 K.2014/10347

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat, velayet, nafakaların miktarı ve ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı kocanın sadakatsiz davranışlarda bulunduğu ve birlik görevlerini ihmal ettiği belirtilerek davacı kadın yararına manevi tazminata (TMK mad 174/2) hükmedilmiş ise de: davalı kocanın sadakatsiz davranışlarda bulunduğuna yönelik tanık beyanları duyuma dayalı olup, kocanın bu kusuru kanıtlanamamıştır.

Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelenmiş olması da gereklidir (TMK.md. 174/2).

Mahkemece belirlenen kocanın diğer kusuru ise, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi; dosyada kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek kocadan kaynaklanan başkaca maddi bir hadisenin varlığını gösteren bir kanıt da bulunmamaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir.

Öyleyse, davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.