Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2701 K.2013/15824

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; asıl davada verilmeyen vekalet ücreti, nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı (kadın)'ın da eşine ve eşinin annesine sürekli küfür etmek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Kadının gerçekleşen bu eylemleri karşısında koca da boşanmayı talep etmekte haklıdır. Bu durumda kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.