Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2858 K.2013/15315

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı ise iddiayı kabul etmemiştir. Hayat deneylerine göre olağan olan, bu çeşit eşyanın kadın üzerinde olması ya da evde saklanmış, muhafaza edilmiş bulunmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davalının zilyetliğine terk edilmiş bulunması olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve kolaylıkla götürülebilen nev'idendir.

Onun için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkündür. Dinlenen davacı tanıklarının ziynetlerle ilgili beyanları davacının kendilerine aktardıklarına dayanmaktadır. Davacıdan aktarılan olaylar, başka delillerle desteklenmedikçe sabit kabul edilemez. Bu bakımdan davacıya ait ziynetlerin davalı tarafından alınıp satıldığını kabule yeterli delil bulunmamaktadır.

Öyleyse davacının ziynetlerle ilgili isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.