Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3050 K.2013/5566

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden; davalı koca tarafından ise, iştirak nafakası ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacının eşine hakaretlerde bulunduğu , eşini tehdit ettiği gerçekleşmiş ise de; davalının da gayrı resmi olarak başka bir kadınla yaşadığı,bu kadından çocuklarının olduğu,davalı kadın ve müşterek çocuk ile ilgilenmediği,birlik görevlerini yerine getirmediği , anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin davalının ağır kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve belirlenen bu hatalı kusur durumuna göre davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi, doğru bulunmamıştır.