Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3243 K.2013/15886

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, ortak çocuk İbrahim için hükmedilen tedbir nafakasının başlangıcı; davalı (kadın) tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın açılması ve yargılama sırasında davalı baba yanında olduğu anlaşılan ve hükümle velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk İbrahim için takdir edilen tedbir nafakasının, çocuğun anneye tesliminden itibaren geçerli olacağı gözetilmeksizin, dava tarihinden başlatılması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.