Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3391 K.2013/15437

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından boşanma davasının reddi yönünden; davalı tarafından ise tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ara kararla hükmolunan tedbir nafakasının infazının mümkün bulunmasına göre davalının tüm temyiz itirazları yersizdir. 2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davacının, eşiyle barışma girişiminde bulunması nedeniyle yaşanan olayları hoşgörüyle karşıladığı ve bu olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemeyeceği belirtilerek davacının davasının reddine karar verilmiş ise de; davacının dava dilekçesinde belirttiği söz ve eylemler barışma girişimi olarak kabul edilemez.

Davacı kocanın eşine bağımsız konut sağlamadığı, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı ve eşini ailesi ile görüştürmediği; davalı kadının ise eşine hakaret edip, eski nişanlısıyla kıyaslayarak eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.