Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/340 K.2013/12954

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kocanın, Noterlik aracılığı ile 27.05.2011 tarihinde, davalı-karşı davacı kadına ortak konuta dönmesi için ihtar çektiği anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı koca, eşine bu ihtarı çekmekle; önceki olayları affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış duruma düşmüştür. İhtardan sonra da, davalı-karşı davacı kadından kaynaklanan ve evlilik birliğini temelinden sarsar nitelikte kusurlu bir davranış kanıtlanamamıştır.

Davacı-karşı davalı kocanın ise, birlikte yaşamaktan kaçındığı ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı koca tamamen kusurludur.

Durum böyleyken; davalı-davacı kadının eşit kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi; hatalı olan bu kusur belirlemesi sebep gösterilmek suretiyle kadının maddi tazminat (TMK.md.174/1) talebinin reddine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.