Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3427 K.2013/15707

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından ziynet alacağı talebinin reddi ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk kararda velayeti davacı-davalı anneye bırakılan müşterek çocuk için boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren geçerli olarak aylık 200 TL iştirak nafakasına (TMK md. 182/2) hükmedilmiş ve bu kararın temyiz üzerine Dairemizin temyiz incelenmesinde bozma sebebi yapılmayarak kesinleşmiştir. Dairemiz bozma ilamında çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmemesi "bozma sebebi" olarak gösterilmiş; mahkemece bozmaya uyularak karar verildiği halde çocuk için anne yararına hükmedilen aylık 100 TL nafakanın tedbir nafakası olarak belirtileceği yerde (TMK md. 169); bu nafakanın iştirak nafakası olarak yazılması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (TMK md. 438/7).