Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/375 K.2013/12860

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının nafaka miktarlarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı (kadın)'ın ortak konutu terk edip, sorumsuz davranarak evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevlerini yerine getirmediği, davacı (koca)'nın ise eşine fiziksel şiddet uyguladığı evlilik birliğinin sona ermesinde her iki tarafında eşit kusurlu bulundukları kabul edilerek boşanmaya hükmedilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, aşırı kıskanç davrandığı ve eşini ailesiyle görüştürmediği, hakaret ettiği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davacı (koca), kadına göre ağır kusurludur.

Durum böyle iken, tarafların eşit derecede kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.