Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3810 K.2013/23096

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı M.Ö. vekili Av. E.K. ve karşı taraf davacı-karşı davalı N.Damla Ö.geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının reddine, davacı- karşı davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; kocanın, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurları yanında, davacı-karşı davalı kadının da koca tarafından açılıp reddedilen boşanma davasından sonra eşine, internet üzerinden mesaj yoluyla beddua ettiği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, davacı-karşı davalı kadının bu sebeple az da olsa kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Taraflar yönünden evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi uyarınca, davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.