Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3836 K.2013/16016

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine şiddet uygulamak, birlik görevlerini yerine getirmemek, güven sarsıcı davranışlarda bulunmak, iş ve çalışma hürriyetini ihlal etmek şeklindeki kusurlarına karşılık davacı-davalı kadının da eşine şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.