Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3960 K.2013/16506

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise lehine hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarları ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, kocanın sabit görülen kusurları yanında, davalı-karşı davacı (kadın)'ın da, kocasına zaman zaman "şişko", "tombul" diyerek aşağıladığı, kocasının ailesini istemediği ve kocasının geliri üzerinde harcama yaptığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşı davacı (kadın) da kusurludur. Esasen mahkemece de, kadının bu kusuru tespit ve kabul edilmiştir.

Bu durumda koca da boşanma davası açmakta haklıdır. Az kusurlu olan kadın, karşı boşanma davası açarak boşanmayı talep ettiğine göre, kocanın boşanma davasına karşı çıkması, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, dosya münderacatına göre evlilik birliğinin devamında kadın ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununu 166/2. maddesindeki şartlar gerçekleşmiştir.

Öyleyse, kocanın boşanma davasının da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.