KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/4 E., 2013/13151 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Söke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 1.11.2012
- Numarası
- Esas no:2012/64 Karar no:2012/457
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından; kocanın kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kocanın geçim ve bakım yükümlülüğüyle ilgili görevlerini yerine getirmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; buna karşılık davalı-karşı davacı kadının ise, kocanın önceki evliliğinden olma çocuklarını istemediği, eşini küçümseyici davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır.
Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davacı-karşı davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.
Hal böyleyken kadının kocasıyla eşit kusurlu olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; bu hatalı kusur belirlemesi sebep gösterilerek davalı-karşı davacı kadının maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat isteğinin reddi de doğru olmamıştır.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazmiant yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/4, K. 2013/13151, 9 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama