Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4082 K.2013/16080

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı- karşı davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı-karşı davalı kadının evlilik birliğinin sarsılması (TMK.md. 166/1-2) hukuksal nedenine dayalı boşanma davası kocanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kabul edilmiş, davalı-karşı davacı kocanın açtığı karşı dava ise reddedilmiştir. Davalı-karşı davacı koca karşı dava dilekçesinde.

2004 tarihinde açtığı boşanma davasının reddedildiğini, 2002 yılından bu yana ayrı yaşadıklarını ve ret kararının kesinleşmesinden itibaren TMK 166/son maddesinin aradığı süreyi aşkın bir süre geçtiğini belirterek, boşanma talebinde bulunduğuna göre dava Türk Medeni Kanunu'nun 166/4.maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayalıdır.

Davalı karşı davacı kocanın boşanma davası hakkında delillerin bu hukuki sebep çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.