Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4083 K.2013/16081

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; velayet, tazminat ve tedbir nafakası miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: -Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı kocanın sürekli ve düzenli bir gelirinin ve işinin bulunmadığı, tarafların mevsimsel işlerde çalıştıkları sosyal ve ekonomik durumlarının birbirine benzer nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı kadın yönünden gerçekleşmediği halde, kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru olmamıştır.

3-Anne ve babanın başka bir yerde çalışmaları nedeniyle bulunmaları veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirmemesi, ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır bir biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK.md.348).

Toplanan delillerden ortaya çıkan durumun yukarıda açıklanan velayetin kaldırılma şartlarının varlığına yeterli olmadığı, her iki tarafında kısa süreli ve sezonluk işlerde çalışmaları nedeniyle çocuklarından ayrı kaldıkları ve velayet görevlerini savsaklamadıkları anlaşılmaktadır.

Öyle ise mevcut delil durumuna göre müşterek çocuk 10.05.2009 doğumlu Arda Rahman'ın velayetinin taraflardan birine verilmesi gerekirken, Türk Medeni Kanununun 348. maddesi sonuçlarını doğuracak biçimde her iki tarafın velayetlerinin kaldırılmasına karar verilmesi yanlış olmuştur.