Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4314 K.2013/17382

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; davacı-davalı kadının boşanma davası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davacı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret edip, birlik görevlerini yerine getirmedikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur.

Durum böyleyken davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, davalı-davacının da, davacı-davalı kadınla aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup davalı-davacının kadının davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez. Davacı-davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir (TMK md. 174/2).