Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4478 K.2013/7945

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kocanın tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra birlikte yaşamın devam ettiğinin anlaşılması karşısında aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği gerekçesi ile tamamen kusurlu olduğu belirtilerek, davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Kocanın mahkemece kabul edilen bu kusuru dışında davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.