Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4506 K.2013/7213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın Düzce'de ayrı evleri varken babasının vefatı üzerine eşi istememesine rağmen bağımsız konut niteliğinde olmayan köydeki eve yerleştikleri, ayrı yaşadıkları dönemde kavga esnasında “bana karı mı yok, istesem 50 tane alırım” dediği, her ne kadar kadının da kayınvalidesine tokat attığı ve davalı eşine “tek sen mi varsın dediği” sabit ise de davalı kocanın 05.09.2011 tarihinde davacı eşine eve dönmesi için ihtar gönderdiği,

ihtarla önceki olayları affetmiş sayılacağı değerlendirilerek evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı kocanın tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerinin kabulü yerine reddi doğru değildir.