Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4924 K.2013/16887

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı kocanın davacıya fiziksel şiddet uygulaması hadisesinden sonra evlilik birliğinin devam ettiğinin ve davacınında uzman ile yaptığı görüşme sırasında bu fiilden dolayı eşini affettiğini açıklamış olması sebebiyle, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece "boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu" kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların barışmasından sonra da davalı kocanın evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu davranışı nedeniyle davalı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olup, davacıya atfedilecek herhangi bir kusur gerçekleşmemiştir. Hal böyle iken davacının, davalıyla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak maddi tazminat isteğinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.