Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5600 K.2013/18047

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının, kadının birleşen nafaka davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının eşine hakaret ve tehdit ettiği, aşağılayıcı sözler söylediği; davacı-davalı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.