Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5670 K.2013/18023

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kadının kabul edilen boşanma ve ziynet eşyası davası ile kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı-karşı davacının eşini amcasının evine bırakması ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi tek başına davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Bunun dışında davalı-karşı davacıdan kaynaklanan davacı-karşı davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde davacı-karşı davalının manevi tazminat (TMK md. 174/2) isteğinin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın tek tek saydığı ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi, olmazsa toplam 22.500,00 TL bedelinin tarafına verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece ziynet ve çeyiz eşyalarına yönelik dava kısmen kabul edilerek reddedilen kısım ile ilgili olarak da davalı-karşı davacı lehine 4.705,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Mahkemece iadesine karar verilen ziynet ve çeyiz eşyalarının değerinin belirlenmesi konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Ziynet ve çeyiz eşyalarının değeri belirlenmeden ve davanın reddedilen kısmı tespit edilmeden, davalı- karşı davacı lehine yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.