Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6292 K.2013/25899

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kişisel ilişki düzenlemesinde geçen tek sayı ifadesi ile tek sayı ile biten yılların kastedildiğinin anlaşılmasına göre davalı babanın aşağıdaki bendin kapsam dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 2001 doğumlu ve 2008 doğumlu müşterek çocuklar ... ve ...'nın velayeti babadan alınarak anneye verilmiş ve baba ile şahsi ilişki düzenlenmiştir. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. paragrafında ise " kişisel ilişki yönünden kurulan kararın hükmün kesinleşmesine kadar devamına" karar verilmiştir. Toplanan delillerden; davalı baba ile müşterek çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkiyi hükmün kesinleşmesi ile sınırlamayı gerektiren bir olgunun varlığı ispat edilemediği gibi kişisel ilişki kurulması çocukların fikri ve bedeni gelişmesi içinde gerekli olduğundan bu durum usul ve yasaya aykırı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HMUK. md. 438/7).