Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6397 K.2013/18476

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların birbirlerine karşı sadakat yükümlülüğüyle bağdaşmayan davranışlar sergiledikleri anlaşılmaktadır. Bu haliyle tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyle iken mahkemece davacı kadının daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesi uyarınca boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği anlaşılan davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.