Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6635 K.2013/10874

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından manevi tazminat, yoksulluk nafakasının miktarı ve başlangıç tarihi ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki belgelerden davalı kadının akıl hastası olduğu ve kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Akıl hastalığına dayalı bir dava yoktur (TMK. md. 165). Davalının hareketleri iradi olmadığından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı "evlilik birliğinin temelinden sarsılması " hukuki sebebine dayanarak boşanmaya karar verilemez. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki boşanma hususu temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadın yararına bozma kararından önce ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakasının infazının mümkün bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Toplanan delillerden davacı kocanın eşine şiddet uygulayıp evden kovduğu ve hastalığının tedavisiyle ilgilenmediği, davalı kadının ise akıl hastası olup hareketlerinin iradi olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Davacı kocanın gerçekleşen kusurlu davranışlarının, davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu halde, manevi tazminat talebinin kabulü ile uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken isteğin reddedilmesi doğru olmamıştır.