Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6878 K.2013/18743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur (HMK md. 294/2). Hükmün tefhimi, herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK md. 294/3). Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK md. 297/2).

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "davanın kabulüne" denilerek davalı kadın yararına nafakaya hükmedilmiş boşanmaya ilişkin bir hüküm oluşturulmamıştır. Dava, boşanmaya ilişkin olsa bile "davanın kabulü" şeklinde hüküm kurulması yeterli olmayıp, bu kabulün boşanmaya ilişkin olduğunun açıkça belirtilmiş olması, başka bir ifade ile boşanma hükmü kurulması zorunludur. Bu haliyle hükmün tefhimi yasaya uygun değildir. O halde hüküm yasaya uygun şekilde oluşmamış ve hukuki varlık kazanmamıştır. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bulunmamıştır.