Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6988 K.2013/19462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları, velayet ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, müşterek çocukların velayetleri her iki taraftan da kaldırılmıştır. Müşterek çocuk Kutay 2002, Deniz ise 2008 doğumludur. Velayetin düzenlenmesinde çocuğun yararı ile ana ve babanın yararı çatıştığında, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Küçük Kutay 2002 doğumlu olduğuna göre, idrak çağındadır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda; adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda, çocuğun kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe önem verilmesi gerektiğini öngörmektedir.

Mahkemece bu çocuğa velayetiyle ilgili görüşünü ifade etmesine olanak tanınmadan velayet düzenlemesi yapılmıştır. Öyleyse, mahkemece Kutay'a velayeti ile ilgili tercihi sorulmalı, olası sonuçları konusunda bilgilendirilmeli ve her iki çocuk açısından mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzmanından (4787 s. Kanun md. 5) velayete esas teşkil etmek üzere rapor alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.