Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/738 K.2013/13913

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından tazminatlar yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.

Mahkemece davalının kusurlu davranışlarının, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesi ile davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, davalının ise mahkeme gerekçesinde gösterilen kusurlar yanında özürlü çocuğun doğumunda ve sonrasında onunla ilgilenmediği gibi doğum sırasında eşinin yanında olmadığı anlaşılmaktadır. Davalının sabit olan bu kusurlu davranışlarının, davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.