Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7396 K.2013/20532

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğramış olması da gerekir (TMK md. 174/2). Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi, bu nitelikte maddi bir hadisenin varlığı da ispat edilememiştir. Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları olayda gerçekleşmemiştir. Öyleyse, davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile manevi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı, bilirkişi incelemesinden sonra bilirkişinin tespit ettiği değer üzerinden nispi peşin harç noksanlığını tamamladığına göre, çeyiz ve ziynetlerle ilgili dava değeri bu değer olmuştur. Bu durumda reddedilen miktar üzerinden davalılar yararına nispi vekalet ücreti tayini gerekirken başlangıçta bildirilen değer esas alınıp, davalılar yararına noksan vekalet ücreti tayini doğru bulunmamıştır.