Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/7772 K.2013/12423

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası, ziynet alacağı ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine ve eşinin annesine hakaret edip, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, evden kovduğu, daha sonra evin tüm eşyalarını boşaltıp, kilidi değiştirdiği, davalı-davacı kadının ise, eşine ve eşinin annesine fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı koca da boşanma davası açmakta haklı olup (TMK.md.166/2), kocanın davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hükmedilen ziynet bedelinin 1000 TL.’si için dava tarihinden geri kalan 24.878,40 TL.’si için ıslah tarihi olan 30.01.2012’den itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, tamamına dava tarihi itibarıyla faiz yürütülmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.