Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8093 K.2013/20439

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların her ikisi de kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın eşini yurt dışına götürmek için gerekli müracaatları yapmayı geciktirerek birlik görevlerini yerine getirmediği; davacı kadının ise boşanma davası devam ederken bir başkası ile birlikte yaşadığı, bu durumda sadakatsiz olan davacının boşanmaya neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Davalı koca daha az kusurlu ise de; mevcut olaylara göre evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmış olduğu da kuşkusuzdur. Az kusurlu olan davalı kocanın davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında koca bakımından korunmaya değer bir yararın kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının davada gerçekleştiği görülmektedir.

Bu bakımdan boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sonucu bakımından doğru olan boşanma kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması uygun bulunmuş (HUMK.md.438/son), davalı kocanın bu yöne ve sair hususlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.