Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8530 K.2013/22065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kocanın eşine birden çok kez fiziksel şiddet uyguladığı, ona hakaret içeren sözler söylediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği; buna karşılık davalı kadının da sık sık kocasına küserek babaevine gittiği, güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, eşini sevmediği ve babasının baskısıyla evlendiğine dair söylemlerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken; mahkemenin hatalı olarak davalı kadını daha ağır kusurlu kabul etmesi doğru olmadığı gibi; hatalı kusur belirlemesini gerekçe gösterip boşanma ile yoksulluğa düşeceği sabit olan davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talebinin reddine karar vermesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.